I feel space.

2010 #01: Sufjan Stevens – The Age of Adz [Asthmatic Kitty].

Posted on: December 20, 2010

Ξέχνα το banjo, ξέχνα το ukulele, ξέχνα τους τίτλους-μακαρόνια, ξέχνα τις πολιτείες και το κατηχητικό. Ο Sufjan μεγάλωσε και τα βαρέθηκε. Μοιάζει να αρχίζει να αμφισβητεί και να ανακαλύπτει από την αρχή την ταυτότητά του, πέρα από την πνευματικότητα και τα ευγενή συναισθήματα. Γίνεται πιο γήινος. Παρ’όλο που τα 5 χρόνια απουσίας του Sufjan σε συνδυασμό με το Age of Adz οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μάλλον τον απήγαγαν εξωγήινοι.

Για πρώτη ίσως φορά, μας έδωσε ένα δίσκο τόσο ειλικρινή και ζεστό που μιλάει για τον ίδιο τον εαυτό του, τι σημαίνει να μεγαλώνεις, να αγαπάς, να χωρίζεις, να νιώθεις τη ματαιότητα τριγύρω σου και τη δίψα για όλα τα πράγματα που στερείσαι αλλά δεν είναι στο χέρι σου. Παρ’ όλα αυτά, το Age of Adz ξεχειλίζει αισιοδοξία (συγκρατημένη, ώριμη).

Καθώς προσπαθεί να βρει που ανήκει, δε γίνεται να μην αγαπήσεις την παιδικότητα αυτής της μουσικής διάνοιας με τη σχεδόν αυτιστική awkward geekiness στις ζωντανές εμφανίσεις με χορευτικά που θυμίζουν το video clip του Praise You (σόρυ Σουφ). Μουσικά είναι πιο κοντά στο ηλεκτρονικό σύμπαν του The BQE, αλλά είναι 100% Sufjan- η guilty kinky epicness του Illinois είναι και εδώ.

Λίγους μήνες πριν το Age of Adz μας έδωσε και το All Delighted People EP, με τραγούδια ήδη γνωστά από τις εμφανίσεις του, ίσως θέλοντας να κλείσει και επίσημα την προηγούμενη του περίοδο. Θα μπορούσε εύκολα να σταθεί στη φετινή 20άδα, αλλά δεν ήθελα να στερήσω τη θέση από κάποιον άλλο -εξάλλου είναι μόνο 20.

Το άλμπουμ ανοίγει με το μελωδικό Futile Devices, μια διακήρυξη αγάπης (σε φίλο; εραστή;) με κιθάρες, πιάνο και απαλά φωνητικά. Λατρεύω τη μετάβαση στο θορυβώδες Too Much, με τα σχεδόν r&b beats και την over the top παραγωγή από τα μισά και μετά. Στο ομώνυμο τρίτο κομμάτι, μας τραγουδάει ανάμεσα σε breaks και με μια χορωδία να τον σιγοντάρει, για την αιώνια ζωή (When I die,  I’ll rot / But when I live, I’ll give it all I’ve got) και την αδυναμία να διαχειριστεί την πραγματικότητα της ζωής (I’ve lost the will to fight / I was not made for life).

Στο I Walked, εκλιπαρεί για το τελευταίο φιλί του αποχαιρετισμού μετά τον χωρισμό (I would not have run off / But I couldn’t bear that it’s me, it’s my fault / I should not be so lost / But I’ve got nothing left to love), το πιο εύκολα προσβάσιμο τραγούδι του άλμπουμ. Δεν είναι τυχαίο που ακολουθεί το Now That I’m Older, ένα reality check ενηλικίωσης και αυτο-συνειδητοποίησης (Somewhere I lost whatever else I had / I wasn’t over you / I see it run inside itself).

Το Get Real Get Right μπλέκει το διάστημα, το θεό, τα ταξίδια στο μέλλον, προφητείες και εξιλέωση (I know I’ve always loved you / I know I’ve always been / But I must do the right thing / I must do myself a favor and get real) και το Bad Communication για τη δυσκολία της ανθρώπινης επικοινωνίας (Don’t look, don’t walk away when I am speaking). Το Vesuvius φαινομενικά είναι γραμμένο για το ηφαίστειο, or is it really? Απευθύνεται στον ίδιο τον εαυτό του και του υπενθυμίζει: Sufjan, follow your heart / Follow the flame, or fall on the floor / Sufjan, the panic inside / The murdering ghost that you cannot ignore.

Το λιτό All For Myself απογειώνεται με το χορωδιακό ρεφρέν, μια διακήρυξη της καταλυτικής επίδρασης της αγάπης (Improving all the time, I am, improving as I kissed the hand) και της απελευθερωτικής διαπίστωσης ότι είναι ok να διεκδικείς (We set out once, forget our shirts with hairy chest and all new words).

Η παράνοια του I Want To Be Well ταιριάζει γάντι στην αποκάλυψη του Sufjan πριν λίγους μήνες για τη σοβαρή αρρώστεια που ευτυχώς ξεπέρασε (Illness likes to prey upon the lonely, prey upon the lonely). Sufjan is “not fucking around” (his words). Το κλείσιμο γίνεται με το 25λεπτο έπος Impossible Soul, χωρισμένο σε τέσσερα μέρη, με ιδέες που θα μπορούσαν να το κάνουν άλλο ένα ep από μόνο του, αν δεν ταίριαζε τόσο απόλυτα στο σύμπαν του Age of Adz.

Tracklist

01 Futile Devices [video]
02 Too Much [video] [mp3]
03 Age of Adz
04 I Walked [video] [mp3]
05 Now That I’m Older
06 Get Real Get Right
07 Bad Communication
08 Vesuvius
09 All for Myself [video]
10 I Want To Be Well
11 Impossible Soul

Μπορείς να τσεκάρεις και το αφιέρωμα που του είχα κάνει στον poplie πριν λίγο καιρό.

Και η τελική 20άδα:

#01 Sufjan Stevens – The Age of Adz [Asthmatic Kitty]
#02. Lorn – Nothing Else [Brainfeeder]
#03. Caribou – Swim [City Slang]
#04. The National – High Violet [4AD]
#05. Crystal Castles – Crystal Castles (II) [Fiction]
#06. Onra – Long Distance [All City]
#07. Janelle Monáe – The ArchAndroid [Wondaland Arts Society/Bad Boy]
#08. Maximum Balloon – Maximum Balloon [DGC/Interscope]
#09. Oriol – Night and Day [Planet Mu]
#10. Trembling Blue Stars – Fast Trains And Telegraph Wires [Elefant]
#11. Delorean – Subiza [True Panther]
#12. Clubroot – II MMX [Lo Dubs]
#13. Baths – Cerulean [Anticon]
#14. Bei Bei & Shawn Lee – Into The Wind [Ubiquity]
#15. Take – Only Mountain [Alpha Pup]
#16. Anaïs Mitchell – Hadestown [Righteous Babe]
#17. Motorama – Alps [Self Released]
#18. The Depreciation Guild – Spirit Youth [Kanine]
#19. Plants and Animals – La La Land [Secret City]
#20. Aloe Blacc – Good Things [Stones Throw]

Και ακόμα πενήντα άλμπουμ που ξεχώρισαν εδώ.

Αύριο βράδυ το πάρτυ στο Blink, με ζέσταμα από dust road & one man show στα dexx, και την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων!

It was fun, people! Τον επόμενο χρόνο πάλι 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: